عشق شوق مرگ باخته ايست ... براي رسيدن به دل باخته اش التماس درختيست به آب جوي عشق لذت نهان است ... انشاي تن و روان است زبان چشم است ... ديوانگي عقل است ... رسوايي خلق است تن به تن جنگ است ... آماده گوش به زنگ است ... هزار رنگ است ... خيلي زرنگ است عشق ، جرئت و ديوانگيست ... جنگ سرد هستو دگر هيچ

اگر باد بودم مي وزيدم، اگر ابر بودم مي باريدم، اگر مهر بودم مي تابيدم، اگر خدا بودم مي آفريدم تا بداني دوستت دارم .... اگر ابر بودي به انتظار اشکت مي نشستم، اگر مهر بودي در پرتو ات خود را گرم مي کردم، اگر باد بودي چون برگ خزان خود را بدستت مي سپردم، اگر خدا بودي به تو ايمان مي آوردم تا بداني دوستت دارم، اگر هيچ بودي از تو ابر سپيدي مي ساختم، از تو خورشيد با شکوهي بوجود مي آوردم، تو را نسيم ملايمي مي کردم از تو خدايي بزرگ مي ساختم، دوست دارم تا بداني که فقط تو......

تا هميشه قلبم را به تو می دهم ذهن و جسم و روحم هم مالِ تو ، عشقم را نثارت می کنم چرا که تو مرا کمال می بخشی و عهد می کنم همواره بکوشم ، با تو نفس کشم و اشک هايم برای تو باشد ، گذشته ام را به تو می دهم حال و آينده را هم ؛ انديشه هايم اميدها و عهدی که بسته ام هم مال تو ، آهنگی که می نوازم به تو می دهم ابديّت هم نثار تو و اين حلقه ، دنيا ورنج ها و ستيزه هايم برای توست ، دستانم را به تو می بخشم تا زندگی ام را با تو سهيم شوم ، اين بوسه و اين کلمات هم تقديم به

سازنده ترين كلمه گذشت است ... آن را تمرين كن پرمعني ترين كلمه " ما " است ... آن را به كار ببر عميق ترين كلمه "عشق" است ... به آن ارج بنه. بي رحم ترين كلمه "تنفر " است ... از بين ببرش. سركش ترين كلمه" تنفر" است ... با آن بازي نكن. خودخواهانه ترين كلمه " من " است... از آن حذر كن. ناپايدارترين كلمه " خشم" است... آن را فرو ببر

لحظات را طي کرديم تا به خوشبختي برسيم اما وقتي رسيديم فهميديم خوشبختي همان لحظات بود